|
|
|
Jak powiększyć fotografię czy rysunek? Kliknij tutaj Ten fragment drzewa genealogicznego Serdakowskich umieszczam na osobnej stronie z dwóch powodów: dobrze pamiętam obojga dziadków, oraz posiadam fotografie wszystkich krewnych tej gałęzi. Dokładniejsze informacje na temat każdej generacji i jej członków znajdują się pod odpowiadającymi odnośnikami.
Ja i moja żona Generacja V
Podróże geodety Początek strony
Moi dziadkowie: Zygmunt i Anna mieli tylko dwóch synów, mojego ojca Edmunda, urodzonego w roku 1912-tym i stryja Henryka, urodzonego w roku 1918-tym. Stryj Henryk (na fotografii obok w 1994-tym) był żonaty dwukrotnie i z pierwszego małżeństwa miał jedyną córkę Krystynę, a z drugiego córkę Annę i syna Adama. Powrót
Moi rodzice: Maria Szaniawska i Edmund Serdakowski poznali się w Warszawie, na balu karnawałowym, na początku roku 1936-tego i stali małżeństwem 26-go grudnia tegoż samego roku. Maria pracowała wtedy w Warszawie w Banku Polskim na ulicy Bielańskiej, gdyż po skończeniu seminarium nauczycielskiego im. Zofii Wołowskiej, nie mogła dostać pracy w wyuczonym zawodzie nauczycielki. Mieszkała w wynajętym mieszkaniu na tejże ulicy Bielańskiej pod numerem 16. Edmund studiował inżynierię elektryczną na Wyższej Szkole Politechnicznej im. Wawelberga i Rotwanda w Warszawie i mieszkał w domu akademickim przy placu Narutowicza. Po ślubie, który się odbył w katedrze św. Jana na Starym Mieście w Warszawie, moi rodzice wyjechali na Polesie, gdzie mój ojciec objął rządy na rodzinnym majątku w Otołczycach. Ja, ich pierworodny syn, urodziłem się prawie dokładnie w rok po ich ślubie, 27-mego grudnia 1937-mego, w Równem na Wołyniu, gdzie mieszkali wtedy rodzice Marii, a do których pojechała ona na Święta Bożego Narodzenia 1937-go roku. Powrót na Gałąź Zygmunta Powrót na stronę Gałąź Stanisława
Edmund Serdakowski: Mój ociec Edmund urodził się w roku 1912-tym w Pińsku na Polesiu, jako pierworodny syn Zygmunta i Anny Serdakowskich. Dzieciństwo spędził w majątku rodowym Serdakowskich Otołczyce; pierwsze nauki pobierał w domu z korepetytorem; później uczęszczał do szkoły podstawowej w niedalekim Porzeczu. Do średniej Szkoły Technicznej uczęszczał w Brześciu nad Bugiem, a na studia wyższe wysłany został do Warszawy, do Wyższej Szkoły Politechnicznej im. Wawelberga i Rotwanda, którą ukończył, ale nie napisawszy pracy dyplomowej, nie uzyskał dyplomu. W czasie karnawałowego balu na początku roku 1936-go poznał moją mamę, Marię Szaniawską, którą poślubił w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia tego samego roku. W kilka tygodni po ślubie moi rodzice opuścili Warszawę i wyjechali na Polesie. Dalszy ciąg losów mojego ojca można znaleźć na stronie: Krótka historia Rodu. Powrót na tej stronie Powrót na stronę Gałąź Stanisława
Generacja III: Liczenie generacji rozpoczynam od domniemanego protoplasty Rodu: markiza Edmunda de Serdain i jego generacja jest w moim drzewie generacją "0". Gałąź Edmunda de Serdain mojego drzewa, obejmująca generacje od 0 do III, ukaże się wkrótce. Powrót
Moje rodzeństwo: Moi rodzice mieli w sumie ośmioro dzieci, z których pozostało tylko czworo żyjących. Na rysunku obok (który można powiększyć) znajdują się imiona i daty urodzin i śmierci wszystkich dzieci Edmunda i Marii. Powrót
Ja i moja żona: W październiku 1960-tego roku rozpocząłem czwarty rok studiów na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. Był to rok dla mnie trudny emocjonalnie (rozpad narzeczeństwa) i materialnie (brak pieniędzy). W listopadzie przerwałem studia i podpisałem ze Spółdzielnią Pracy "Geodezja" z Warszawy kontrakt na wykończenie mapy ewidencji gruntów wsi Mielenko w powiecie Gryfino w województwie szczecińskim. Wyjechałem tam prawie natychmiast i wkrótce poznałem moją przyszłą żonę Felicję, pracującą wtedy jako fryzjerka. Pobraliśmy się cywilnie 2-go czerwca 1961-go w Gryfinie i tamże wzięliśmy ślub kościelny 6-go sierpnia tego samego roku. Od ślubu cywilnego zamieszkaliśmy razem w małym, wynajętym od p.p. Skoneckich pokoju. W styczniu 1962 otrzymaliśmy od Kwaterunku miasta Gryfina pierwsze "własne" malutkie mieszkanko i mieszkaliśmy w nim do roku 1965-go. W tym czasie urodziły się nasze dzieci. Niedługo po przeprowadzce do położonego w sąsiednim bloku większego mieszkania, otrzymałem propozycję wyjazdu za granicę za pośrednictwem Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego "Polservice" i w pierwszej połowie 1967-mego roku wyjechaliśmy z całą rodziną do Maroka, gdzie przebywaliśmy do lipca 1974-go, kiedy to wyemigrowaliśmy na stałe do Kanady. Powrót
Nasze dzieci: Poznaliśmy się i pobraliśmy w Gryfinie pod Szczecinem i tam urodziły się nasze dzieci: Aleksander-Maciej 30-go stycznia 1962-go roku i Barbara 6-go września 1964-go. Poród Maćka był trudny, trwał dwa dni i Felicja musiała zostać przewieziona do większego szpitala w Szczecinie. Barbara urodziła się, bez żadnych komplikacji, w miejscowym (gryfińskim) szpitalu. Więcej informacji na temat naszych dzieci znaleźć można "kliknąwszy" na imiona pod ich fotografiami. Powrót
Aleksander-Maciej Serdakowski: Urodził się w Szczecinie 30-go stycznia 1962-go roku. W domu nazywaliśmy go Maciusiem dopóki, dorastając, sam nie zdecydował na używanie swojego pierwszego imienia Aleksander - poza granicami Polski pisanego: Alexandre (francuski) lub Alexander (angielski). Alexandre, bo takiego imienia teraz używa mieszkając we francuskojęzycznej Prowincji Kanady Quebec, uczył się w Polsce (tylko jeden rok), uczęszczał do francuskiej szkoły w Maroku (przez sześć lat). Po naszym przyjeździe do Kanady, w lipcu 1974-go roku, ukończył szkołę podstawową, średnią i montrealski Universytet Concordia w dziedzinie nauk ścisłych. Dziś pracuje jako informatyk-koordynator działu grafiki komputerowej w znanym na całym świecie Cyrku Słońca (Cirque du Soleil). Jest cenionym specjalistą od inżynieryjnej grafiki komputerowej (programy AutoCAD i podobne). Jest również autoryzowanym wykładowcą AutoCAD w szkołach informatycznych i autorem podręczników. Alexandre posługuje się biegle trzema jężykami: polskim, francuskim i angielskim. Towarzyszką życia Alexandre jest Suzanne, dyplomowana pielęgniarka i uprawniona w stosowaniu akupunktury. Mają dwie dziewczynki: Maude, która w styczniu 2004-go roku skończyła trzynaście lat i Émilie, która w czerwcu tego samego roku skończy jedenaście. Mieszkają w ładnym domku w miejscowości Saint-Lambert, niedaleko Montrealu, a ich adres elektroniczny jest: serda@sympatico.ca. Powrót
Barbara Serdakowska-Oliva: Barbara urodziła się w Gryfinie, szóstego września 1964-go roku. Do szkoły podstawowej zaczęła uczęszczać w Maroku i skończyła ją już w Kanadzie, w Montrealu i w Radisson, na północy Quebec'u. Dalej uczyła się w prywatnym gimnazjum w Saint-Bruno, następnie w Montrealu, gdzie ukończyła Uniwersytet Concordia na wydziałach filologii romańskiej i tłumaczeń. Jest tłumaczem wielojęzycznym (francuski, angielski, hiszpański i włoski); mówi i pisze biegle po polsku i jest coraz bardziej znaną poetką i pisarką. Wystarczy zapytać na Internecie o nazwisko Serdakowski, aby otworzyły się dziesiątki stron internetowych na których jest obecna Barbara. Od sierpnia 1986-go roku Barbara jest żoną Cesare Oliva, Włocha, będącego uznanym malarzem specjalizującym się w nowatorskich kierunkach sztuki. Mają dwoje dzieci: syna Alessandro urodzonego w marcu 1987 i córkę Maję (Maya) urodzoną w sierpniu 1990. Od 1996-go roku mieszkają na stałe i pracują we Florencji, we Włoszech, administrując ich własną agencję artystyczno-reklamową. Można do nich pisać na elektroniczny adres: cebafirst@tin.it lub cebain@virgilio.it.
Aby powiększyć jakąkolwiek fotografię czy rysunek, kliknij wewnątrz obrazu. Aby wrócić do tego samego miejsca na stronie, kliknij przycisk Wstecz lub Back znajdujący się w lewym górnym rogu ekranu (browsera). |
