Jak powiększyć fotografię czy rysunek? Kliknij tutaj

Dotąd zebrane informacje o rodzinie sięgają zaledwie do dziadków Felicji: Emilii i Kazimierza Sobaczewskich.

Dziadkowie   >>> 

Ich córki   >>>

Podróże geodety    Początek strony

Dziadkowie Felicji: Kazimierz był kolejarzem i mieszkał w Petersburgu lub jego najbliższym rejonie. Mówił tylko po rosyjsku i był praktycznie analfabetą. Nie wiadomo kiedy i w jakich okolicznościach poznał Emilię Kamieniecką, a ich pierwsza córka, Helena, urodziła się w roku 1911. W lipcu 1913-tego roku urodziła się w Kołpinie pod Petersburgiem ich druga córka, Aleksandra, przyszła matka Felicji.

Rodzina Sobaczewskich przeżyła Wielką Rewolucję w Petersburgu i dopiero w roku 1921-szym wrócili do Polski osiedlając się we wsi Wielkie Daszki położonej w gminie Kobylnica, powiecie Święciany, okręgu Wilno. Tam urodziła się w roku 1924-tym ich trzecia córka: Zofia. Pod koniec lat 1920-ych rodzina Sobaczewskich przeniosła się do Postaw, gdzie mieszkali do końca II-giej Wojny Światowej, to jest do roku 1945-go.

W wyniku wojny, byłe tereny polskie Litwy i Białorusi zostały włączone do odpowiadających Republik Związku Radzieckiego i mieszkający tam Polacy niechcący przyjąć obywatelstwa radzieckiego zostali przesiedleni na Zachodnie Ziemie Odzyskane. Cała rodzina Sobaczewskich (poza Heleną, jej mężem Tomaszem Woroszkiewiczem i synem Waldemarem) wyjechała z Postaw w połowie czerwca, przez Białystok do Gryfina pod Szczecinem.

Emilia i Kazimierz Sobaczewscy mieszkali do śmierci w Gryfinie, początkowo na ulicy Flisaczej, a później i już do końca na ulicy Konopnickiej, razem z ich córką Zofią i jej mężem i synem. Po przyjeździe z Postaw Kazimierz pracował przez kilka lat dla miasta Gryfina, a Emilia początkowo zajmowała się małą Felunią, kiedy Aleksandry nie było w domu. Kazimierz zmarł w listopadzie 1957-go roku, a Emilia w październiku roku następnego, 1958-go.  Powrót

Emilia Kamieniecka: Nic nie wiemy na temat rodziny Kamienieckich, poza tym, że Emilia miała krewnego: Konstantego Kamienieckiego (może brata), który wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i mieszkał w stanie Massachusetts pod adresem zanotowanym w kalendarzyku Aleksandry w roku 1950-tym: 33 Dearborn Ave, West Lynn C024299 Mass. USA. Fotografia Konstantego (obok) została wykonana w studio fotograficznym "Fine Art" w mieście Salem w USA, w lata 1930-tych. Powrót

Helena Sobaczewska-Woroszkiewicz: Helena Sobaczewska wyszła za mąż za Tomasza Woroszkiewicza w połowie lat 1930-tych i mieli jedynego syna Waldemara. Kiedy w roku 1945-tym Polacy mieszkający w Postawach musieli zdecydować czy przyjmują obywatelstwo radzieckie i zostają, czy zatrzymują obywatelstwo polskie i muszą wyjeżdżać, Helena chciała jechać z siostrami i rodzicami na polskie Zachodnie Ziemie Odzyskane, ale jej mąż Tomasz wolał zostać. Wola męża przeważyła i pozostali w Postawach, jako obywatele Białoruskiej Republiki Związku Radzieckiego. Helena zmarła w Postawach w roku 1991-szym, Tomasz zmarł wcześniej, a Waldemar żyje gdzieś w Rosji. Na fotografii obok: rodzina Woroszkiewiczów w roku 1955 w Postawach.

Powrót

Aleksandra Sobaczewska: Aleksandra, druga córka Kazimierza i Emilii Sobaczewskich, urodziła się 22-go lipca 1913-go roku w Kołpinie koło Petersburga w Rosji, gdzie jej ojciec był kolejarzem. W 1921-zm roku przyjechała wraz z rodzicami do Polski i zamieszkała we wsi Wielkie Daszki, w powiecie Święciany, w województwie wileńskim. Tam Aleksandra uczęszczała do szkoły podstawowej, którą skończyła już w Postawach, po przeniesieniu się jej z rodzicami do tego miasta pod koniec lat 1920-ych. W Postawach skończyła również kursy kroju i szycia i w roku 1933-cim, przy pomocy ojca, kupiła na raty swoją pierwszą maszynę do szycia marki Singer i rozpoczęła pracą krawcowej. Aleksandra udzielała się społecznie, należała do lokalnego hufca harcerskiego i przechodziła różne kursy obrony powietrznej i przeciwgazowej. Była powszechnie znana, bardzo lubiana i większość młodzieńców z okolicy starała się o jej względy. Więcej informacji o późniejszych losach Aleksandry można znaleźć na stronie: Felicja i jej korzenie.

Powrót

Zofia Sobaczewska: Zofia była trzecią i ostatnią córką Kazimierza i Emilii i urodziła się już po ich powrocie do Polski, 24-go maja 1924-go roku. Po skończeniu szkół podstawowej i gimnazjum w Postawach, pracowała jako kierowniczka sklepu, a po przyjeździe do Gryfina, jako pomoc nauczycielska w szkole. Niedługo po przyjeździe do Gryfina poznała młodego sapera, w którym się zakochała z wzajemnością ..., ale do ślubu nie doszło. W czasie jednej z akcji rozminowywania okolicznych pól i budynków eksplodował jakiś niewypał i narzeczony Zofii zginął na miejscu. Była to dla niej wielka tragedia. Mimo stanowczego postanowienia pozostania w celibacie, po kilku latach uległa prośbom jednego z jej dorosłych uczniów i w 1948-mym roku wyszła za mąż za strażaka Januarego Dąbkiewicza. W rok później urodził się im syn Henryk. Zofia była marzycielką, uwielbiała kwiaty, bardzo ładnie je rysowała i nawet pisała wiersze. Na rysunku z lewej: kartka z albumu Aleksandry z rysunkiem wykonanym przez jej siostrę Zofię. Na fotografii po prawej: rodzina Dąbkiewiczów w roku 1954-tym w Gryfinie. Więcej na temat Dąbkiewiczów można znaleźć na stronie: Felicja i jej korzenie.

Po śmierci siostry Aleksandry, w 1957-mym roku, Zofia i January Dąbkiewiczowie zaadoptowali oficjalnie jej córkę Felicję. Na skutek nasilającej się schizofrenii, Zofia zmarła tragicznie w czerwcu 1975-go roku, popełniwszy samobójstwo skacząc z mostu do rzeki Regalicy w Gryfinie.

Powrót

Instrukcja

Aby powiększyć jakąkolwiek fotografię czy rysunek, kliknij wewnątrz obrazu. Aby wrócić do tego samego miejsca na stronie, kliknij przycisk Wstecz lub Back znajdujący się w lewym górnym rogu ekranu (browsera).

Powrót